Snuitkevers (Curculionoidea) hebben de naam gekregen door de verlengde snuit. De antennes
zijn vaak geknikt. Het zijn planteneters. Ze kunnen schadelijk zijn. De Familie Curculionidae
is de belangrijkste familie.
Andere families zijn: Apionidae, Attelabidae, Urodontidae, Anthribidae en
Nemonychidae.
Groene struiksnuittor (polydrusus sericeus)
Onderfamilie: Brachyderinae. Familie Curculionidae
De groene kleur komt van schubbetjes, die op een zwarte ondergrond zitten.
In de tuin kom ik ze op de bessenstruiken onder een berk tegen. Ze komen
veel voor in berken. Maar ze schijnen ook de bladeren van andere bomen,
struiken en planten te eten. Bijv. appel, aardbei. In onze tuin zijn ze
niet schadelijk.
April - juli.
Ze komen voor in Europa. Sinds 1906 komen ze ook in Amerika voor. Eerste
vondst: 1906 New York.
Grijze bolsnuittor, Grijze
bolsnuitkever(Philopedon plagiatus) Familie
Curculionidae
Deze snuitkever
kwam ik in juni 2008 's avonds regelmatig tegen op de guldenroede. Als er
gevaar dreigt laat hij zich vallen net als b.v. het lieveheersbeestje.
Verder is het een traag bol kevertje.
Lengte: 4 - 6 mm
Er zijn snuitkevers, die er op lijken. b.v. de familie Strophosoma.
Vooral op zanderige grond. Hij wordt veel langs de kust in de duinen
gevonden.
West en Midden Europa.
April, mei, juni
Onderste foto's april 2009
Sitona spec. Er zijn een aantal Sitona
soorten, die erg op elkaar lijken.
Onderfamilie: Brachyderinae. Familie Curculionidae
Deze liep over het terras onder mijn stoel. Je komt ze in de herfst en
het voorjaar tegen.
Sitona lepidus Onderfamilie: Brachyderinae. Familie Curculionidae
Deze wandelde over
m'n arm. Ik heb hem snel op de foto gezet. Theodoor Heijerman kon deze wel
tot de soort determineren.
Het is een Europese kever, die van verschillende klaversoorten leeft. Zijn
Engelse naam is daarom ook Clover Root Weevil. Hij komt nu ook in andere
werelddelen voor.
De kever eet de klaverblaadjes. De larven voeden zich met de
wortels.
Er staat heel veel over deze kever op internet, maar niets in het
Nederlands. Vooral in New Zeeland wordt hij als een "pest"
gezien, omdat hij van klaver leeft. Terwijl klaver van oorsprong ook een
Europese plant is.
Hij is daar in 1996 voor het eerst geïdentificeerd en heeft zich daarna
heel snel verspreid. Dit is wel een leuk artikel: http://www.ceresfarm.co.nz/clover.htm
Foto 9-8-2010
Lengte 4 - 5 mm
Curculio betulae misschien Curculio rubidus
Familie
Curculionidae Ik dacht eerst aan een Eikelboorder (Curculio glandium) of hazelnootboorder
(Curculio nucum).
Die zijn veel bekender. Maar volgens Theodoor Heijerman klopte dat niet.
(Bedankt voor je advies)
Grootte 4-5 mm.
Het is een boorder omdat het vrouwtje een eitje in een vrucht
legt. Hiervoor boort ze eerst een gaatje. De larve eet van vrucht de inhoud op.
Als de vrucht naar beneden is gevallen, verdwijnt de larve in de grond. In
de lente verpopt hij.
Hier zit hij/zij op de bloem van moederkruid. Hij eet stuifmeel en nectar.
Curculio betulae schijn de eitjes in vruchten van prunussoorten te leggen.
Nanophyes marmoratus Onderfamilie:
Nanophyinae. Familie Curculionidae
Als je dit snuitkevertje ziet,
stijgt de bewondering voor de natuur. Zo klein en zo mooi. Hij bleef maar
rondlopen over het blaadje. Gelukkig zijn er toch een paar foto's gelukt.
Hij eet van bloemen. Eitjes worden apart boven in bloemknoppen gelegd. De
knoppen blijven gesloten en vallen vaak af. In mijn tuin vooral bloemen
van de kattenstaart (Lythrum salicaria) Ik heb er dit jaar (2008) vele.
Zie foto
De
ontwikkeling van ei naar volwassen snuitkever duurt ongeveer een maand.
In augustus verschijnt er een nieuwe generatie. Deze overwintert tussen
het bladafval. Afmetingen 1,5-2
mm !!Het snuitkevertje is inheems in heel Europa. Hij komt nu ook in Amerika
voor. Eigenlijk is daar meer informatie over het diertje te vinden.
Kattenstaart is daar een invasieplant, die zo in toom kan worden gehouden.
Aardbeibloesemkever
(Anthonomus rubi)
Onderfamilie:
Curculioninae. Familie Curculionidae
Op deze foto lijkt
het snuitkevertje van het stuifmeel te eten. Maar het schijnt een plaag te
zijn voor de aardbeiplanten en frambozen in Europa.
De kevers eten de bladeren. De vrouwtjes leggen een ei in de bloemknop,
waarin de larve zich ontwikkelt.
De kever
overwintert.
Lengte 2 - 3 mm
Gevlekte
lapsnuitkever
(Otiorhynchus singularis). Familie
snuitkevers (Curculionidae)
Waarschijnlijk
Otiorhynchus singularis maar Otiorhynchus
veterator is ook nog mogelijk.
Otiorhynchus singularis
wordt gezien als een plaag voor frambozentelers. Hij eet in het voorjaar
de knoppen van de framboos, maar ook de rododendron lust hij.
De larve eet van de
wortels in de grond. De larve overwintert.
Lengte 7 - 8 mm Ze zijn wereldwijd verspreid.
Otiorhynchus ovatus
Kenmerken: Donker bruin tot zwart met rode pootjes en antennes. Ze
kunnen niet vliegen. De planten waar je
de kever kunt vinden zijn onder meer aardbei, framboos, rododendron,
druif, en pepermunt. (Engelse naam: Strawberry
Root Weevil)
De witte, pootloze larven eten van de wortels van deze planten. Als ze
ouder worden eten ze ook van de bladeren..
Ongeveer 5 -
7 mm.
Foto's 4-6-2010
Gegroefde Lapsnuitkever, taxuskever (Otiorhynchus sulcatus). Familie
snuitkevers (Curculionidae)
De kever is zwart met lichte plekjes op de rug. Zoals je op de foto's
kunt zien, zijn dat lichte haren.
Het is een nachtactieve kever. Hij kan niet rennen en vliegen. Voor een
kever kan hij vrij oud worden. Zelfs een paar jaar. Hij eet van de
bladeren van verschillende plantensoorten.
De larven zijn wit en ze zijn schadelijk. In de tuin valt het nog wel
mee, maar als hij in bloempotten terecht komt, kan hij veel schade
aanrichten. Ook op kwekerijen zijn ze niet blij met hem. De larven eten
van de wortels van bijvoorbeeld coniferen, rododendrons, aardbeiplanten,
potplanten als fuchsia, kalanchoë.
Een natuurlijk bestrijdingsmiddel van de kever is een aaltje, dat de larve
van binnenuit opeet.
De larve overwintert.
Lengte 9 - 11 mm Inheems in Europa, maar ze komen nu ook in Noord-Amerika voor.
Apion spec. Familie Apionidae
Een familie van kleine
snuitkevertjes. Ze hebben allemaal de vorm van de hier afgebeelde
kevertjes. Vanaf een foto zijn ze meestal heel moeilijk te determineren.
Dit kunnen kevertjes uit de subfamilies Diplapion of Aspidapion
zijn.
Aspidapion radiolus zit op malva's. Dat zou hem misschien kunnen zijn,
want deze kevertjes zitten op groot kaasjeskruid.
Lengte 3 - 4 mm
Onderaan op het overzicht van de Duitse site "Kerbtier"
kun je afbeeldingen vinden van heel veel soorten snuitkevers. www.kerbtier.de
Ik wil iedereen bedanken, die me bij waarneming.nl
heeft geholpen met het
determineren. Met name Jan Cuppen en Theodoor Heijerman