De groene kleur komt van schubbetjes, die op een zwarte ondergrond zitten. In de tuin kom ik ze op de bessenstruiken onder een berk tegen. Ze komen veel voor in berken. Maar ze schijnen ook de bladeren van andere bomen, struiken en planten te eten. Bijv. appel, aardbei. In onze tuin zijn ze niet schadelijk.
April - juli.
Ze komen voor in Europa. Sinds 1906 komen ze ook in Amerika voor. Eerste vondst: 1906 New York.

Deze soort is bruinig in plaats van groen en is wat gevlekter.. Hij heeft de zelfde lengtebanden op de dekschilden als de groene struiksnuittor. Hij heeft een voorkeur voor berken, maar is ook in andere struiken te vinden. Ik zie ze op de zelfde plek in de tuin als z'n familielid. Maar minder vaak.
Een algemene soort in Europa. 

Deze snuitkever  kom ik regelmatig tegen in de tuin. Als er gevaar dreigt laat hij zich vallen net als b.v. het lieveheersbeestje. Verder is het een traag bol kevertje.
Lengte: 4 - 6 mm
Er zijn snuitkevers, die er op lijken. b.v. de familie Strophosoma.
Vooral op zanderige grond. Hij wordt veel langs de kust in de duinen gevonden. 
West en Midden Europa.
April, mei, juni
Foto's april 2011 Onderste foto's april 2009

Deze liep over het terras onder mijn stoel. Je komt ze in de herfst en het voorjaar tegen.  

Deze wandelde over m'n arm. Ik heb hem snel op de foto gezet. Theodoor Heijerman kon deze wel tot de soort determineren.
Het is een Europese kever, die van verschillende klaversoorten leeft. Zijn Engelse naam is daarom ook Clover Root Weevil. Hij komt nu ook in andere werelddelen voor.
De kever eet de klaverblaadjes. De larven voeden zich met de wortels. 

Er staat heel veel over deze kever op internet, maar niets in het Nederlands. Vooral in New Zeeland wordt hij als een "pest" gezien, omdat hij van klaver leeft. Terwijl klaver van oorsprong ook een Europese plant is.
Hij is daar in 1996 voor het eerst geïdentificeerd en heeft zich daarna heel snel verspreid. Dit is wel een leuk artikel: http://www.ceresfarm.co.nz/clover.htm

Foto 9-8-2010

Lengte 4 - 5  mm

Schadelijk in Trifolium (klaver) en Medicago (rupsklaver) teelten. Dus geen probleem voor mijn tuintje. De larven voeden zich met de wortels. De volwassen kevers eten de blaadjes. De schade valt onder normale groeiomstandigheden wel mee.
Een duidelijk verschil met de andere sitona soorten zijn de lange rechtopstaande borstels op de dekschilden. 
De volwassenen overwinteren in de bodem of bladafval en zijn actief in het najaar en voorjaar. 
In het voorjaar worden de eieren afgezet op de bodem.

Lengte 4 - 5  mm
Inheems in Europa en Azië. Maar nu ook in Amerika.

Foto 22-9-2010

Als je dit snuitkevertje ziet, stijgt de bewondering voor de natuur. Zo klein en zo mooi. Hij bleef maar rondlopen over het blaadje. Gelukkig zijn er toch een paar foto's gelukt.
Hij eet van bloemen. Eitjes worden apart boven in bloemknoppen gelegd. De knoppen blijven gesloten en vallen vaak af. In mijn tuin vooral bloemen van de kattenstaart (Lythrum salicaria) Ik heb er dit jaar (2008) vele. Zie foto

De ontwikkeling van ei naar volwassen snuitkever duurt ongeveer een maand.  In augustus verschijnt er een nieuwe generatie. Deze overwintert tussen het bladafval.
Afmetingen 1,5-2 mm !! Het snuitkevertje is inheems in heel Europa. Hij komt nu ook in Amerika voor. Eigenlijk is daar meer informatie over het diertje te vinden. Kattenstaart is daar een invasieplant, die zo in toom kan worden gehouden.

Op deze foto lijkt het snuitkevertje van het stuifmeel te eten. Maar het schijnt een plaag te zijn voor de aardbeiplanten en frambozen in Europa. 
De kevers eten de bladeren. De vrouwtjes leggen een ei in de bloemknop, waarin de larve zich ontwikkelt.

De kever overwintert.

Lengte 2 - 3 mm

De kever zit hier op Look zonder look. Ze voeden zich met de bladeren. De larven ontwikkelen zich in de stelen.
In Amerika wordt Look zonder look als een invasieve plant gezien en zijn ze blij met dit kevertje, dat de plant onder controle houdt. Zie dit artikel.

De volwassen kever overwintert tussen het bladafval.

Grootte ongeveer 3 mm.

Foto: 24-4-2011

Ze leven vooral op de bladeren van de beuk, maar ook op bladeren van sommige andere loofbomen. Die worden gegeten. Op het beukenblad wordt door het vrouwtje bij de nerf een eitje gelegd. Als de larve uitkomt, graaft hij een mijn in het blad naar de buitenkant van het blad. 
De volwassen kever overwintert.
Een donker snuitkevertje, dat kan springen. De  tarsus is bruin.

Ongeveer 2,5  mm.

Foto 18-6-2011

Ook de larven van deze kever beginnen met een mijn bij de hoofdnerf. Het eerste stuk loopt in de nerf. Daarna gaat hij in de richting van de buitenkant en top van het blad. Daar wordt de mijn steeds breder. Ze zijn te vinden op de bladeren van de eik.
Een klein lichtbruin snuitkevertje, dat kan springen.
De volwassen kever overwintert. Larven: mei - juni.

Ongeveer 2,5  mm.

  Foto's 19-6-2011

Waarschijnlijk Otiorhynchus singularis maar Otiorhynchus veterator is ook nog mogelijk. 

Otiorhynchus singularis wordt gezien als een plaag voor frambozentelers. Hij eet in het voorjaar de knoppen van de framboos, maar ook de rododendron lust hij.

De larve eet van de wortels in de grond. De larve overwintert.
Lengte 7 - 8 mm
Ze zijn wereldwijd verspreid.

Kenmerken: Donker bruin tot zwart met rode pootjes en antennes. Ze kunnen niet vliegen.
De planten waar je de kever kunt vinden zijn onder meer aardbei, framboos, rododendron, druif, en pepermunt. (Engelse naam: Strawberry Root Weevil)
De witte, pootloze larven eten van de wortels van deze planten. Als ze ouder worden eten ze ook van de bladeren.  Ongeveer 5 - 7  mm.

Foto's 4-6-2010

  Foto's 12-9-2010

De kever is zwart met lichte plekjes op de rug. Zoals je op de foto's kunt zien, zijn dat lichte haren.
Het is een nachtactieve kever. Hij kan niet rennen en vliegen. Voor een kever kan hij vrij oud worden. Zelfs een paar jaar. Hij eet van de bladeren van verschillende plantensoorten.

De larven zijn wit en ze zijn schadelijk. In de tuin valt het nog wel mee, maar als hij in bloempotten terecht komt, kan hij veel schade aanrichten. Ook op kwekerijen zijn ze niet blij met hem. De larven eten van de wortels van bijvoorbeeld  coniferen, rododendrons, aardbeiplanten, potplanten als fuchsia, kalanchoë.
Een natuurlijk bestrijdingsmiddel van de kever is een aaltje, dat de larve van binnenuit opeet. 

De larve overwintert.
Lengte 9 - 11 mm
Inheems in Europa, maar ze komen nu ook in Noord-Amerika voor.

Een uitheemse soort. (Inheems: Zuidoost Europa, Italië)
Dit snuitkevertje vond ik onder een een stuk hout.  Hij zag er niet gezond uit. De antennes hield hij bij elkaar. Hij leefde nog wel. Een mier kwam ook even kijken.
De soort leeft in struiken als liguster, sering en dwergmispel. De larve kun je vinden in de wortels van de struiken.

Ongeveer 5 - 6  mm.

Foto's 2-4-2011

Herkenbaar aan zijn brede snuit. Het is een donkere kever. In het zonnetje is hij donker glanzend bruin. Op het rugschild zijn recht opstaande haren. 
Hij voedt zich met veel verschillende soorten planten en boombladeren. De aardbeiplant vindt hij ook wel lekker. Hij veroorzaakt echter weinig schade.

Lengte 3, 4 mm
Foto's: 23-5-2010

Een familie van kleine snuitkevertjes. Ze hebben allemaal de vorm van de hier afgebeelde kevertjes. Vanaf een foto zijn ze meestal heel moeilijk te determineren. Dit kunnen kevertjes uit de subfamilies Diplapion of Aspidapion zijn. 
Aspidapion radiolus zit op malva's. Dat zou hem misschien kunnen zijn, want deze kevertjes zitten op groot kaasjeskruid.

Lengte 3 - 4 mm

Elk jaar zie ik ze in de tuin. Vooral in de perenboom. Om precies te weten welke snuitkevertjes het zijn, zou ik ze naar een specialist moeten opsturen die ze dan met behulp van een microscoop kan determineren. Want de verschillen tussen de verschillende soorten zijn heel klein.
Ik laat ze maar lopen en ben tevreden met een familienaam.
Lengte ongeveer 3 mm

Grote foto: 18-4-2011. Andere foto's: 14-5-2010

Hier zie je enkele van de familieleden. Familie Rhynchitidae