Toen onze zoon in 1997 in Limerick (een stad aan de westkust)
studeerde, hebben we hem opgezocht en zijn we er een week gebleven.We hadden de
boot van Hoek van Holland genomen. En zijn daarna met de auto Engeland
overgestoken. We waren wel eens in Engeland geweest, maar nog nooit in Ierland.
De wat warmere landen hadden tot dan de voorkeur.
Hoewel we maar een klein deel
hebben gezien, heeft het eiland een onvergetelijke indruk gemaakt.
De Cliffs of Moher zijn overweldigend. Ze horen
tot de hoogste klippen van Europa. Op sommige plekken zijn ze wel 214
meter hoog. Ver in de diepte zie je allerlei zeevogels. Je kunt een heel
stuk langs de kliffen wandelen. Eén pad liep mij wat te dicht bij de rand.
De Burren.
Ten noorden van de kliffen ligt een kalksteenplateau van zo'n 160 km2 . Het lijkt of je over een soort maanlandschap loopt.
Overal liggen rotsblokken. Naar welke kant je ook kijkt.
Tussen de rotsen groeien vele soorten planten (ook orchideeën) een
generaal van Cromwell
schijnt eens gezegd te hebben, dat je er niemand kan ophangen, verdrinken,
of begraven. Niet zo'n aardige man lijkt me.
Op de terugweg
richting Dublin kom je ook nog
veel moois tegen. Vooral als je van de hoofdweg afgaat.
De struik met gele bloemen is vermoedelijk een gaspeldoorn (Ulex
gallii). Je komt hem veel tegen en is familie van de brem. Maar
dan met stekels.
We zijn nog steeds van plan Ierland een uitgebreider bezoek te brengen.
