Op het eind van de zomer hangt de tuin vol met webben. Van de webben van een kruisspin heb je het meeste last, omdat ze vaak een grote afstand overspannen.
De vrouwtjes zijn het tweede jaar volwassen en zijn dan veel groter dan de mannetjes. Dat is tegen het eind van de zomer. Vandaar de vele webben. De paring is voor de mannetjes riskant, want ze kunnen daarna worden opgegeten.

Als het gaat vriezen gaan de volwassen spinnen dood.

De eitjes zitten in eicocons  en worden in herfst afgezet. Op deze manier overwinteren ze. De jonge spinnen, die in  het voorjaar uitkomen, verspreiden zich door zich aan een draadje door de wind te laten meevoeren. 

De naam hebben ze gekregen door het kruis op hun rug. De kleur varieert van licht geel tot donker grijs.
Lengte 11 - 18 mm.
West-Europa, delen van Noord-Amerika.

De naam heeft hij gekregen, omdat hij een plat lichaam heeft. Hij komt voor onder de los zittende schors van  bomen. Daar verstopt hij zich. Je vindt hem echter ook vaak bij huizen. 
Deze zat boven het raam en liet zich vallen, toen hij mij te lastig vond en het niet lukte om zich in de speet te verstoppen. Daarna hield hij zich dood. Zijn poten vouwt hij om zich heen.
Het zijn nachtactieve spinnen, die overdag schuw zijn. Het web lijkt op het web van een kruisspin. En heeft een signaaldraad naar de schuilplaats. Als het schemerig wordt, zit hij in het midden van het web. Vooral nachtvlinders moeten oppassen.
Een leerachtige huid. De spin op deze foto's is heel donker. Er zijn ook roodbruine tot grijsbruine spinnen met een bladvormige vlek op het achterlijf. 
Lengte mannetje  9 mm,  vrouwtje 14 mm.
Een algemene spin in Centraal Europa.

    Foto 28-5-2010. Bij deze platte wielwebspin is de bladvormige vlek goed te zien.

Komkommerspin spec.  (Araniella spec.) Familie wielwebspinnen (Araneida)

De Gewone komkommerspin (Araniella cucurbitina)en de Tweeling-komkommerspin ( Araniella opisthographa) zijn vanaf een foto niet van elkaar te onderscheiden. 
Ze zijn herkenbaar aan het geelgroen achterlijfje. Vandaar de naam.
In juli worden de eitjes gelegd in cocons in de buurt van het net. De heel jonge spinnetjes zijn licht van kleur. In de herfst worden ze rood, bruin. Hierdoor vallen ze tussen de bladeren niet op. Zij overwinteren.

Mannetjes 5 mm, vrouwtjes 8 mm.
Kleine webben. Ongeveer 10 cm doorsnee.
 

Venstersectorspin  (Zygiella x-notata) Familie wielwebspinnen (Araneida)

Algemeen in raamkozijnen. 
Het web heeft aan de bovenkant in een van de hoeken twee lege sectoren.

Mannetjes 7 mm, vrouwtjes 11 mm.

Drieteenspin (Mangora acalypha) Familie wielwebspinnen (Araneida)

Een makkelijk te herkennen spin. Door de tekening op het lichaam en de zwarte rand en middenstreep op het kopborststuk.
Mannetjes 3 - 3,5 mm, vrouwtjes 5,5 - 6 mm.

Het wielweb kun je vinden in struiken en lage vegetatie.

Het Palearctisch gebied.

Strekspin spec. (Tetragnatha spec.) Familie Strekspinnen (Tetragnathidae)

Verschillende soorten lijken op elkaar en kun je niet vanaf een foto determineren.

Begin zomer zie ik ze veel bij de vijver op de bladeren van de gele lis. Hoewel ik het ze niet heb zien doen, schijnen ze over water te kunnen lopen.

Foto 11-5-09

Strekspin spec. (Tetragnatha spec.) Familie Strekspinnen (Tetragnathidae)

Ook deze spin is niet te determineren vanaf een foto.

Hij ziet er toch wat anders uit dan de bovenbuurman. Hij is ook vijf maanden later gevonden en zat op een andere plaats. Niet bij de vijver, maar vlak bij huis in een struik in een web. Ik heb mijn schep er achter gehouden om hem een beetje duidelijker op de foto te krijgen.

Foto 23-10-09

Net als de hangmatspin hebben soorten van het geslacht Metellina een stemvorkfiguur op het kopborststuk.

Zomerwielwebspin (Metellina mengei) Volwassen: 5 mm. Juli - september of  herfstspin, herfstwielwebspin (Metellina segmentata) Ze zijn niet vanaf een foto uit elkaar te houden. Ondanks hun naam komen ze ongeveer in de zelfde tijd van het jaar voor.

Volgens Jacomijn Prinsen: Als de ventrale haren (niet de stekels) korter zijn dan de pootdoorsnede is het M. segmentata, als ze twee maal zo lang zijn als de pootdoorsnede is het M. mengei. Dit kenmerk geldt alleen voor de mannetjes.

   Foto's 23-4-2010.

Gewone Tandkaak of Vergeten Tandkaak  (Enoplognatha ovata of Enoplognatha latimana) Familie kogelspinnen (Theridiidae)

Welke van de twee soorten het is, is niet uit deze foto op te maken. Enoplognatha ovata heeft soms wat meer rood op zijn achterlijf, schijnt het. Zoals op deze foto. Maar de kleur kan variëren. De twee rijen met zwarte vlekken zijn er wel altijd.

De eicocons zijn licht blauw. Het blad, waar ze op liggen, is omgekruld door spinsel.

3 - 6 mm

Bij het web van kogelspinnen lopen er draden alle kanten op. Maar van daaruit zijn er ook draden strak over het blad. Deze schieten los van het blad als een gevangen insect te veel beweegt.

Gewone Kabelspin  (Episinus angulatus)  Familie kogelspinnen (Theridiidae)

Hij kan zich net zo strekken als een strekspin. Ik vond hem op een bloempot. 
Ze maken hun H-vormig web dicht bij de grond. Vaak in de buurt van hei. Je ziet hem niet vaak.

De gewone kabelspin heeft een plat, tamelijk dun lichaam, maar op het eind verbreedt het zich. 
Dit spinnetje heeft dikke palpen, hij heeft nog één vervelling nodig om volwassen te worden.  (informatie Jacomijn Prinsen)

Volwassen ongeveer 5 mm

Koffieboonspin (Steatoda bipunctata)  Familie kogelspinnen (Theridiidae)

Het kopborststuk is glanzend donkerbruin.  Koffieboon omdat het achterlichaam daar een beetje op lijkt.
Onder bomen, maar bij huizen, in schuren en garages.

Een grof geweven web. Over het web zijn watachtige spinsels verdeeld.
Volwassen ongeveer 4 - 7 mm
De spin op de foto is een mannetje. De palpuiteinden zijn groot en verdikt.

        Foto 13-2-2010. Een overwinterende koffieboonspin onder de deksel van een vuilcontainer. Misschien een jonge spin.

Slanke Kogelspin - (Anelosimus vittatus, Seycellocesa vittatus)  Familie kogelspinnen (Theridiidae)

Lengte vrouwtje 3 - 3,5 mm, mannetje 2,5 - 3,5 mm.
Laag in de bomen en in struiken en hoge vegetatie.

Herfsthangmatspin (Linyphia triangularis) Familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

Herkenbaar aan de stemvorkfiguur op het kopborststuk en de tekening op het achterlijf. De Grote Heidehangmatspin lijkt er ook op. Maar die is vooral in Oost-Nederland te vinden en is zeldzamer.

De cocons met eitjes worden onder de bladeren verstopt.

  
           Laatste 2 foto's: 7-12-2009

Boomstamwever (Lepthyphantes minutus) Genus Lepthyphantes Familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

In ieder geval Lepthyphantes. Mannetje De soort is niet helemaal zeker.  Herkenbaar aan het donkere kopborststuk en de gestreepte benen.
Op de site eurospiders.com staan duidelijke gedetailleerde  foto's.
Je kunt hem vinden aan de voet van boomstammen. Deze spin vond ik in oktober onder een zak met zand.

Lepthyphantes zijn kleine spinnen. dit is een wat groter soort. Maar nog steeds klein. 
Lengte lichaam 3 - 4 mm.
  
    

Struikhangmatspin (Neriene peltata) Familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

De rug is wit met in het midden donker bruine strook. De buik is bruinwit. .

Lengte lichaam ongeveer 5 mm.

Mannetje: April - juli. Vrouwtje: April - september

  
     

Groen kaardertje (Nigma walckenaeri) Familie kaardertjes (Dictynidae).

Hij leeft op bladeren en heeft een prima groene schutkleur. Het mannetje heeft een roodbruin kopborststuk.

Zoals je op de foto's ziet kan hij heel fijn spinrag maken. Van de omgekrulde bladeren maakt hij met behulp van spinrag een schuilplaats.
Het mannetje blijft bij het vrouwtje en loopt dan niet het gevaar, dat hij door het vrouwtje wordt opgegeten, zoals bij veel andere spinnen. Maar als hij dood gaat, wordt hij alsnog opgegeten.

Lengte 3 - 5 mm.
Volwassen spinnen in augustus - oktober.
  
 

Grote trilspin, hooiwagenspin (Pholcus phalangioides) Familie Trilspinnen (Pholcidae)

De spin heeft z'n naam trilspin gekregen, omdat hij gaat draaien, trillen als hij wordt bedreigd. Net als in ons huis zie je hem in de meeste huizen en schuren. Vaak op donkere plekjes. 
Ze maken een wat rommelig web. Vaak tegen het plafond, waar mijn vrouw niet zo blij mee is. Als het web stoffig is geworden, maken ze een nieuwe. Ze eten het niet op, zoals veel andere spinnen doen.
Als er een prooi inkomt gooit hij nog meer draden over hem heen.

De eieren worden met een paar draden bijeen gehouden. Het vrouwtje draagt de eitjes met zich mee in haar palpen (de tastorganen van spinachtigen)

lichaamslengte vrouwtjes: ongeveer 9 mm. Mannetjes zijn iets kleiner. 

Huiskaardespin (Amaurobius fenestralis) of Muurkaardespin (Amaurobius similis) Familie Nachtkaardespinnen (Amaurobiidae)

Beide soorten lijken veel op elkaar. De muurkaardespin zie je vooral in huis. De huiskaardespin zit meestal op buitenmuren. In spleten onder kozijnen, maar ook op andere plekken, zoals bomen. De muurkaardespin is vaak iets lichter. 
Op het achterlijf heeft de huiskaardespin twee of drie v-vormige vlekken. De muurkaardespin meestal vier. Dat is hier niet te zien.
Deze vond ik bij de buitenmuur onder een dakpan op de grond.

Lengte 7 - 12 mm

        Laatste twee foto's: 30-4-2010. Ik vond hem in de bijkeuken.
  

Getijgerde lijmspuiter (Scytodes thoracica) Familie lijmspuiters (Scytodidae).

Een lichtbruin spinnetje met onregelmatige donkere vlekken. Vandaar de naam "getijgerde". Om de lange poten heeft hij donkere ringen. Het kop-borststuk is groter dan het achterlijf. In tegenstelling tot de meeste spinnen met acht ogen heeft de getijgerde lijmspuiter zes ogen.

Het kleverige spinrag, dat ze spuiten is giftig. In het kop-borststuk zitten spinselklieren, die verbonden zijn met gifklieren. Ze hebben ook nog spinselklieren in het achterlichaam.

De eicocoon wordt door de moederspin onder haar buik gedragen.
Je vindt ze in Nederland hoofdzakelijk binnen. De winters zijn te koud voor ze. Ze zijn vanuit Zuid-Europa hierheen gekomen.
Lengte ongeveer 3 - 6 mm.

     Foto maart 2010

Wolfspin spec. (Pardosa spec.) Familie wolfspinnen (Lycosidae)

De soort kun je meestal niet vanaf een foto bepalen. 
Ik zie ze overal door de tuin wandelen op zoek naar slachtoffers. Ze maken geen net. Ze hebben daarom een goed gezichtsvermogen.

De vrouwtjes maken een eicocon van draad, die ze met zich meedraagt. Daarna kun je de jongen op haar rug vinden.

Gewone nachtwolfspin (Trochosa terricola) of  Gestekelde nachtwolfspin (Trochosa spinipalpis)  Familie wolfspinnen (Lycosidae) Genus Trochosa

In Europa heb je vier soorten. Trochosa terricola en Trochosa spinipalpis lijken heel veel op elkaar. Ze jagen 's nachts. Overdag verbergen ze zich. Dit vrouwtje zat echter in het zonnetje op een blad. 

    Foto's 18-4-2010

Er is niet veel verschil tussen deze twee soorten. Het kopborststuk roodbruin, het achterlijf is witgeel, witgrijs.

Hij leeft van pissebedden. Met de lange gifklauwen kan hij tussen de pantsers van pissebed komen.
In mijn tuin zitten ze onder stenen en rottend hout.

Mannetjes 7 mm - 10 mm. Vrouwtjes 15 mm - 20 mm.

Je vindt hem bijna overal ter wereld. 

Het spinnetje op de foto is nog vrij jong.
Je vindt ze vaak tussen bladeren, onder stenen, stukken bast. Ze maken overdag een soort webje (een zijden buis of zak), waar ze zich overdag verschuilen en slapen.  Zo'n  spinsel gebruiken ze ook voor het opbergen van de eitjes. (Maar dan dicht)
Voor het jagen 's nachts gebruiken ze geen web.
Lengte ongeveer 5 mm.

Foto's onder: In december daalde hij voor mijn neus af aan een draad in de keuken. Ik heb hem in een potje gedaan om hem de volgende dag te kunnen fotograferen. De volgende dag zat hij onder een spinsel tegen de glaswand. Ik heb hem toch maar wakker gemaakt voor de foto. En hem daarna tussen de in de bijkeuken overwinterende planten gezet.

Volgens Jacomijn Prinsen: Het is een subadult mannetje, in het voorjaar zal hij vervellen tot adult. Hij had dan met de palp onder de binoc gedetermineerd kunnen worden.
Nu blijft het Clubiona spec.      
 

Gestipte struikspin, struikspin  (Anyphaena accentuata) Buisspinnen (Anyphaenidae)    

In Nederland is het de enige buisjesspin. Hij jaagt 's nachts in struiken en bomen. Hier zit de spin op de bamboe, die bedoeld  is voor metselbijtjes om er nesten in te maken. Echt blij ben ik dus niet.
Onder de bladeren kun je cocons met eitjes vinden, die door de vrouwtjes bewaakt worden. De mannetjes trommelen met hun achterwerk op de bladeren om op te vallen voor de vrouwtjes.
Van licht geelbruin tot donker grijsbruin. Ze zijn te herkennen aan de driehoekige donkere vlekken op het achterlichaam. Op de kop hebben ze twee donkere banden met lichte vlekken erin.
's winters zitten ze ook onder de schors van dode bomen.

Lengte 4 - 8 mm

Europa, Centraal-Azië
  
Foto: 18-4-2010

Te herkennen aan het groene kopborststuk en de poten. Een bruin met geel achterlijf. 
Mannetjes 4 mm, vrouwtjes 6 mm.
Deze spin miste een poot. Hij leek er geen last van te hebben. Als hij nog niet volwassen is, krijgt hij na het vervellen z'n poot terug. In gevaarlijke situaties kunnen ze een poot afstoten. 

Krabspinnen maken geen web, maar maken wel een veiligheidsdraad. De andere draden zijn (volgens Jacomijn Prinsen) waarschijnlijk herfstdraden waaraan spinnen zich door de wind laten verspreiden.  Foto: 21-10-09

Het mannetje ziet er anders uit met zijn lange voorpoten. Foto 16-5-2010

In juni liep dit hele kleine krabspinnetje over mijn hand. Er zijn weer meerdere soorten, die niet vanaf een foto zijn te determineren. 
Het zijn allemaal heel kleine spinnetjes. Lengte 3 - 4 mm.

Er zijn twaalf soorten bekend in Europa. 

De soort lijkt op de Xisticus. Zie voor verschillen: http://waarneming.nl/soort/info/23833 

Renspin spec.  (Philodromus spec) Familie renspinnen (Philodromidae)

Welke soort het is, kan ik niet zeggen. Hij rent zijwaarts weg. 
Vaak zie je ze met gespreide poten  dicht tegen een blad zitten.

  
  Nog twee Renspinnen spec.  (Philodromus spec)

Zwartrugrenspin  (Philodromus dispar) Familie renspinnen ( Philodromidae)

Dit is het mannetje. Deze is zwart met een witte rand. 
Het vrouwtje is variabel van kleur. Dit zou haar kunnen zijn samen met een meelmot. Ik had haar niet gezien. Ik begreep al niet waarom de mot snel wegvloog. Totdat ik de foto bekeek.

Ongeveer 5 mm.

Tuinrenspin (Philodromus aureolus) Familie renspinnen ( Philodromidae)

Dit is het mannetje. Smalle palpen. De mannetjes hebben een metallic glans. Bij deze is het grijs. Vaak is het grijs met een paarse glans. Wijfjes en jonkies hebben geen metallic glans. (geelbruin - bruin)

Ze kunnen worden verward met Philodromus cespitum en Philodromus buxi.

Mei - augustus
Mannetjes: 4 - 5 mm. Vrouwtjes:  4 - 7 mm
De jonge spinnen overwinteren.

   Foto 28-5-2010     Foto 30-5-2010 Deze spin is donkerder.
  

Kraamwebspin, Grote wolfspin (Pisaura mirabilis) Familie  Kraamwebspinnen (Pisauridae) 
In Nederland is dit de enige soort van de familie.

Je kunt een kraamwebspin herkennen aan de lichte driehoekige flapjes aan de voorkant van het kopborststuk naast de ogen. De kleur is grijs tot bruin..
Ze jagen tussen de planten. Je ziet ze vaak in het zonnetje zitten. Net als op deze foto's. Ze lijken dan op een renspin.
Voor de paring biedt het mannetje het vrouwtje een insect aan. Het nest maken ze tussen het gras. 

Lengte 10 - 1 5 mm
 

Huiszebraspin, zebraspringspin, harlekijntje (Salticus scenicus) Familie springspinnen (Salticidae)

Vaak op buitenmuren in het zonnetje. Ook dit spinnetje kan prima springen.
De vier paar ogen zijn opvallend. Voor op de kop zitten twee grote en twee kleine ogen. Daar boven heeft hij nog twee kleine ogen. Ze hebben daardoor een prima gezichtsvermogen een een heel groot gezichtsveld. 

In Nederland zijn er nog twee soorten. Namelijk Boomzebraspin (Salticus cingulatus) en Schorszebraspin (Salticus zebraneus)

Als schuilplaats maken ze een wit zijden zakje. De eitjes worden daar ook in gelegd. De volwassen spin overwintert.
Lengte 5 - 7 mm.
Europa, Noord Azië en Noord Amerika 

   Foto's 30-4-2010

Springspin, blinker spec. (Heliophanus spec.) Subfamilie Heliophanus Familie springspinnen (Salticidae)

Er zijn weer enkele blinker (Heliophanus) soorten. Een leuk spinnetje, dat ik begin zomer vaak in de tuin zie.
Er op lijkende soorten: Gehaakte Blinker Heliophanus cupreus en Gewone Blinker Heliophanus flavipes

  
   Foto's 29-5-2010.

Ik heb me voorgenomen om ook wat meer aandacht aan de hooiwagens te besteden. Ze lijken op spinnen.

Kenmerken: Het lichaam is ongedeeld. (verschil met de spinnen) Het tweede potenpaar is het langste. Geen gifklieren. Meestal één paar ogen. Ze kunnen geen spindraden maken.
Meestal laat volwassen. (hooitijd)
Voor het grootste deel zijn het nachtdieren.
Hooiwagens leven van kleine diertjes. Ze eten ook aas, dode- en levende plantendelen.
Bij gevaar laten ze vrij makkelijke een poot / poten vallen. Zo'n poot kan nog tot een uur bewegen. Wat een vijand afleidt. 
Eieren worden in de aarde gelegd.

Rode hooiwagen - Opilio canestrinii  mannetje

 

Rode hooiwagen - Opilio canestrinii  vrouwtje

Opvallend is het verschil in kleur bij het mannetje tussen de zwarte poten en het oranje lichaam.

Bij de muurhooiwagen (Opilio parietinus) en Opilio saxatilis zijn de poten niet zo donker. Verder lijken ze wel op de rode hooiwagen.

De rode hooiwagen heeft zich vanuit de Apennijnen in hoog tempo over heel Europa verspreid. Sinds 1993 komt hij in Nederland voor. Je vindt ze bijna altijd op muren en heeft de  muurhooiwagen (Opilio parietinus) en Opilio saxatilis verdrongen. Hoogstwaarschijnlijk zijn eitjes en hooiwagens meegereisd met vervoerde planten.

Lichaamslengte mannetje: 4 - 6 mm. Vrouwtje: 5 - 8 mm. Het vrouwtje is geel tot okerbruin. De poten hebben brede donkere en lichte ringen.
De eitjes worden in de herfst gelegd.

Vrouwtje Rode hooiwagen in december in de hulst.:     Arp Kruithof bedankt voor het determineren.

De voorjaarshooiwagen is half april volwassen. En is daarom de eerste hooiwagen die je in het voorjaar ziet. De andere zie je pas tegen het eind van de zomer. 
April - juni.  Deze hooiwagen overwintert niet als ei, maar in onvolwassen stadium.