Boktorren (Cerambycidae) Er zijn meer dan 20000 soorten op
de wereld. In Nederland zijn het er heel wat minder. De larven
zijn bekend omdat ze van dood hout eten. De larven van de huisboktor
(houtwurmen) kun je ook in het hout van je huis tegen komen. Maar die is
door de bestrijdingsmiddelen veel zeldzamer geworden.
De boktorren zelf eten bloemen, stuifmeel en bladeren.
Rode-Smalbok
(Corymbia rubra) Leptura rubra en Stictoleptura rubra zijn oude
wetenschappelijke namen, die nog wel worden gebruikt
Het mannetje hiernaast heeft een geelbruin schild. Het halsschild is
zwart.
Het vrouwtje (laatste 3 foto's) heeft een roodbruin schild. Het halsschild
heeft dezelfde kleur. Ze is ook groter.
Net als de meeste boktorren hebben ze lange antennen.
De larven vind je vooral in oude dennenbomen. Lengte:10-20 mm
vrouwtje
Kleine wespenbok (Clytus arietis).
Hij lijkt wat betreft de kleur en gedrag op een wesp.
(beweeglijk, onrustig met de voor een boktor korte antennes)
Deze had ik bevrijd uit een spinnenweb in de bijkeuken.
Grootte 10 - 15 mm.
Hij eet voornamelijk stuifmeel.
De larve vind je in rottend loofbomenhout. Vooral van de beuk.
Europa, Klein-Azië en Rusland
Gewone Bloesemboktor (Grammoptera ruficornis)
In mei, juni kun je ze op bloemen vinden. Deze zat op een blaadje en kreeg
als snel genoeg van de camera. (mei 2009) Twee weken later zag ik ze
overal in de tuin.
Hij is mat zwart van kleur. Poten en antennes zijn zwart met oranje.
Een kleine boktor. Lengte 4,5 - 7 mm
De larven ontwikkelen onder de bast van rottende takken van
verschillende soorten loofbomen.
Een gewone soort in zowel Europa als klein Azië.
Vuurboktor (Pyrrhidium sanguineum)
De
kop is zwart. Ook de poten en antennes zijn zwart. De rest van het
lichaam is vuurrood. Ook de beharing is rood. Het halsschild is oneffen.
Keverlarven zijn te vinden onder de schors in dode takken en boomstammen.
Ze hebben de voorkeur voor eikenhout.
Het vrouwtje is groter dan het mannetje. Doordat de antennes even lang
zijn, lijken de antennes van het mannetje langer. (ongeveer
lichaamslengte)
April - mei
Lengte 6 - 15 mm
Europa, Noord Afrika, Iran
Een heel kleine boktor. Hij is algemeen in Nederland, maar je ziet hem
natuurlijk makkelijk over het hoofd. Hij heeft een zwart halsschild met
een geel bruin rugschild. Aan het eind is het rugschild donker. De
voorpootjes zijn lichter dan de andere. Je kunt op de foto nog net zien,
dat hij behaard is. (korte haren)
Hij is vooral te vinden op prunussoorten, maar ook op meidoorn. De larven
leven onder schors van dunne, pas dode takken van o.a appelbomen,
lijsterbes, meidoorn. De ontwikkling duurt 1 - 2 jaar.
Essendwergboktor (Tetrops starkii) lijkt er heel veel op. Maar dit
kevertje komt alleen in Zuid-Limburg voor. En is ook daar heel zeldzaam.
Mei - juni
Lengte 3 - 6 mm
Europa, Noord-Afrika. Nog niet zo lang geleden ook in Noord-Amerika
gevonden.
Foto's 3-5-2011
Gewone borstelboktor (Pogonocherus hispidus)
Dit is ook een kleine boktor. Hij is algemeen in Nederland.
Aan het eind van beide dekschilden heeft hij een spitse punt. Verder is de
lichte band opvallend. Op het halsschild heeft hij twee glimmende bulten.
Hij lijkt op de P. hispidulus (zeldzaam). De andere familieleden hebben
niet de punt aan het eind van het dekschild.
Hij leeft op verschillende loofbomen.
Het hele jaar. Vooral in mei en eind augustus.
Lengte 4 - 6,5 mm De boktor op de foto is ruim 4 mm Foto: 20-6-3011
Europa, Noord-Afrika.
Foto's 20-6-2011
Op de pagina "Insecten
Frankrijk" staan nog beschrijvingen en
foto's van deze boktorren.
Hij lijkt op een kleine boktor en heeft een metallic blauwe glans. De
poten en antennes zijn zwart. Ze hebben fijn, kort haar. De antennes van
het vrouwtje zijn korter dan die van het mannetje.
Hier zie je hem op een Hondstand (Erythronium
dens-canis) zitten. De foto is in april genomen. Daarna heb ik hem
nog een aantal keren gezien. Er is over de Dasytes weinig tot geen
informatie te vinden. Hopelijk vind ik nog wat.
Grootte ongeveer 5 mm.
De larven zijn wit, hebben zes poten en zijn harig. Ze leven in verrot
hout en zijn rovers. In de lente verschijnen de volwassen kevers.
Mei - augustus.
Europa (behalve het noorden), Noord Afrika.
Oedemera lurida
De Oedemera op de foto is een vrouwtje. De mannetjes van deze
familie hebben vaak heel dikke dijen. Ze zijn metallic groen.
Je vindt ze op bloemen, waar ze stuifmeel eten. Hier zit hij op
een adderwortel.
De eitjes worden in stengels gelegd.
De oedema wordt ook wel schijnbok genoemd.
Hij lijkt op de Oedemera virescens
Ischnomera cyanea (familie Oedemera)
Er bestaat ook nog de soort Ischnodema caerulea.
Synoniemen zijn
Asclera cyanea, Asclera coerulescens en Asclera coerulea.
Lekker ingewikkeld dus.
Een prachtig gekleurd kevertje
Ik wil iedereen bedanken, die me bij waarneming.nl
heeft geholpen met het
determineren. Met name Jan Cuppen en Theodoor Heijerman
Veel informatie heb ik het boekje: De Nederlandse boktorren (Cerambycidae) Door
Theo Zeegers en Theodoor Heijerman.
Engels
/ English
